ΝΙΚΟΛΕΪΚΑ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ: οικισμός μυκηναϊκών χρόνων


Στην περιοχή της αρχαίας Ελίκης και κατά μήκος της βόρειας πλευράς της Νέας Εθνικής Οδού Κορίνθου-Πατρών, στις βορειοδυτικές υπώρειες του λόφου Καλλιθέα ή Ψωριαρού εντοπίστηκε μυκηναϊκός οικισμός. Στους πρόποδες της θέσης του οικισμού είχε εντοπιστεί παλαιότερα εκτεταμένο μυκηναϊκό νεκροταφείο με πλούσια κτερισμένους θαλαμοειδείς τάφους, που χρονολογούνται από την Υστεροελλαδική ΙΙΒ έως την Υστεροελλαδική ΙΙΙΓ περίοδο (15ος - 11ος αι. π.Χ.). Σύμφωνα με τον ανασκαφέα του, Μ. Πετρόπουλο, το νεκροταφείο αυτό ανήκει στη μυκηναϊκή Ελίκη.

 

Νικολέικα, αεροφωτογραφία της ανασκαφής

 

Τα οικιστικά κατάλοιπα εντοπίστηκαν σε ζώνη μήκους 250 μ. και πλάτους σχεδόν 50 μ., στα νότια των Νικολέικων. Αν και η ερευνηθείσα έκταση φθάνει το ένα στρέμμα, τα έως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για οικισμό με έκταση μεγαλύτερη των 20 στρεμμάτων, και διαρθρωνόταν μάλλον σε συνοικίες στα πλατώματα και στα λιγότερο απότομα πρανή των υπωρειών του λόφου. Λόγω της θέσης του σχετίζεται άμεσα με το μυκηναϊκό νεκροταφείο, ενώ συνεχίζεται και σε μεγαλύτερο βάθος προς Β., δηλαδή προς το χωριό των Νικολέικων. Μάλιστα, η απόσταση του ανεσκαμμένου τμήματος του οικισμού από τον αψιδωτό ναό του 8ου αι. π.Χ. που αποκαλύφθηκε στο κέντρο των Νικολέικων, βόρεια των μυκηναϊκών καταλοίπων επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού, είναι περίπου 200μ. Ο αψιδωτός ναός πιθανώς ταυτίζεται με το ναό του Ελικώνιου Ποσειδώνα, πολιούχου θεότητας της Ελίκης. Κατά συνέπεια τα κατάλοιπα που ανασκάφηκαν στους πρόποδες του υψώματος Ψωριαρού με το νεκροταφείο θαλαμοειδών τάφων, πρέπει, πράγματι, να ανήκουν στην μυκηναϊκή Ελίκη.

 

Νικολέικα, πήλινη κύλικαΑν και οι κατόψεις των χώρων σώζονται αποσπασματικά, φαίνεται ότι οι χώροι αυτοί ήταν ορθογώνιοι και σχημάτιζαν ενιαία συγκροτήματα. Διακρίνονται δύο οικοδομικές φάσεις. Τα θεμέλια των τοίχων έχουν κτιστεί με ποταμίσιες κροκάλες και κροκαλοπαγείς λίθους, αδρά δουλεμένους ή τελείως ακατέργαστους, ενώ η ανωδομή θα αποτελούνταν από ωμοπλίνθους. Κατά την κατασκευή της νεότερης φάσης οι τοίχοι της παλαιότερης καταργήθηκαν και καταχώθηκαν.

Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις η κεραμική χρονολογείται στην ΥΕ ΙΙ και ΥΕ ΙΙΙ περίοδο. Βρέθηκαν αρκετά πήλινα αγγεία, όπως αλάβαστρα, κύαθοι, κύλικες, μαγειρικά και αποθηκευτικά σκεύη, πήλινα βάρη, αγνύθες και σφονδύλια, λίθινα τριβεία και χάλκινα εγχειρίδια, αιχμές βελών και θραύσματα εργαλείων. Το είδος των κτιριακών καταλοίπων σε συνδυασμό με τα κινητά ευρήματα, μαρτυρά πως πρόκειται για οικιστικό συγκρότημα που είχε κυρίως αγροτικό χαρακτήρα.

 

 

                                             Υπεύθυνη αρχαιολόγος: Ερωφίλη Κόλια

Share on Social Media